obecnie leniwizm (ery serwisów społecznościowych) jako postawa społeczna jest często oceniany negatywnie. ułatwia zaspokajanie potrzeby pomagania innym w sposób nie wymagający żadnego zaangażowania i nie przynoszący potrzebującym żadnej wartości. ma też na szczęście swoje zalety:

• - rozpowszechnia informację o problemach/zagrożeniach
• - i robi to bardzo, bardzo szybko (niemal z dnia na dzień)

z moich obserwacji wynika, że leniwistów można podzielić na dwie grupy

• - leniwista pozytywny (historyczny), inaczej leniwista konkretny (finansowy)
• - leniwista obojętny (współczesny), inaczej leniwista wizerunkowy

zacznijmy od tego drugiego.

leniwista wizerunkowy – popierasz w sposób bezkosztowy; kieruje Tobą to co napędza ludzi do dzielenia się informacjami o marce (poza jednym):

• - są zaangażowani w produkt (33%). “experience” z marką była tak nowy i fajny, że muszą o tym opowiedzieć
• - są zaangażowani sobą (24%). dzielenie się informacjami o “akcji” pozwala zdobyć uwagę, pochwalić się znastwem, czuć jak “dobry Samarytanin”
• - są zaangażowani w innych (20%). chcą wyciągnąć rękę, być częścią społeczności
• - są zaangażowani w wiadomość (20%). informacja o marce jak tak ważna i ciekawa, że nie można się nią nie podzielić

leniwista konkretny – popierasz w formie pieniężnej pośredniej lub bezpośredniej

dla osób mających wątpliwości czy są leniwistami, poniżej lista przykładów.

po czym poznać, że jesteś leniwistą (którym to chyba jasne)

• - retłitnąłeś o jakiejś ważnej sprawie (ACTA, Iran, Tybet…)
• - kupiłeś maskę Guy Fawkesa
• - wyłączyłeś prąd na godzinę razem z “całym” światem
• - nosisz gumową bransoletkę z nazwą “akcji”
• - wysłałeś “akcyjnego SMS-a”
• - zmieniłeś status na fejsbuku popierając jakąś akcję
• - podpisałeś petycję online
• - dodałeś “banner” na blogu
• - kupiłeś produkt danej firmy, bo przeznacza część przychodów na cele charytatywne
• - zmieniłeś zdjęcie na fejsie, tłiterze, czy innym pintereście
• - pomogłeś “chwilowo wyłączyć” rządowe strony
• - i oczywiście lajkujesz, lajkujesz, lajkujesz

od lewniwisty tylko krok do aktywisty, bo podobno leniwista:

• - jest dwukrotnie bardziej skłonny zostać ochotnikiem
• - jest dwukrotnie bardziej skłonny prosić o datki
• - jest dwukrotnie bardziej skłonny wziąć udział w wydarzeniu (demonstracje ACTA)
• - i aż jest czterokrotnie bardziej skłonny namówić znajomych do podpisania petycji czy kontaktu z politykiem

zastanawiam się jak ten trend rozwinie się w kontekście zagracenia (z ang. clutter) przestrzeni w mediach społecznościowych. jeszcze kilka lat temu kampanie realizowane na fejsie miały jakiś sens, dzisiaj panuje tam już tłok, przez który “poważnym akcjom” będzie się trudno przebić.

skoro nie jesteś aktywistą, ani leniwistą, to kim jesteś? leniem? społecznym odludkiem? olewistą?

sami zdecycyjcie.

inspiracje

http://mashable.com/2012/04/03/slacktivism-origin/

http://hatalska.com/2011/05/26/slacktivism-nowy-termin-ktory-wchodzi-do-mojego-slownika/

http://blogs.hbr.org/cs/2011/06/secrets_of_social_media_reveal.html

przychodzisz gdzieś często i Twoja lojalność jest wynagradzana, powiedzmy co piątą wizytę dostajesz kawę/piwo w prezencie, albo płacisz mniejszy rachunek.

tyle teorii.

dzisiaj pierwszy raz trafiła mi się taka właśnie geolokalna okazja. siedziałam w restauracji five na ulicy Grzybowskiej 5 w Warszawie. informacja o geofejsowej promocji nie jest może dobrze widoczna (na plecach kelnerów, i tylko po angielsku), ale udało mi się ją dostrzec.

co trzeba zrobić, i co można zyskać? za zarejestrowanie się w restauracji na facebooku (trzeba kelnerowi pokazać meldunek na telefonie) otrzymamy 10% upustu od naszego rachunku. dobry deal za zdradzenie (lol, sic!) swojego miejsca pobytu?

nie wiem, ale skorzystałam.

ja proponuję carpaccio cytryusowe. co prawda upałów w tym roku specjalnie nie było, ale orzeźwiające i lekkie danie zawsze warto mieć w zanadrzu. przepis (autorstwa Marty Gessler) pochodzi z wysokich obcasów. kilka osób na pewno się tym pożywi.

4 pomarańcze

1 grapefruit

1 limonka

4 mandarynki

8 plasterków szynki parmeńskiej

200 g fety

oliwa z oliwek

olej z pestek dyni (niekoniecznie)

świeżo zmielony pieprz

listki mięty

Cytrusy obrać ze skórki i pokroić w cienkie plastry. Na talerzu ułożyć plastry owoców jeden obok drugiego, posypać pokruszoną fetą. Na wierzchu położyć szynkę parmeńską. Delikatnie polać oliwą z oliwek i kilkoma kroplami oleju z pestek dyni. Listki mięty pokroić w cienkie paseczki i położyć na owocach. Całość posypać świeżo zmielonym pieprzem.

Tak przygotowane cytrusy można podawać również z płatkami parmezanu, cienko pokrojonymi krążkami czerwonej cebuli. Można dodać czarne oliwki, seler naciowy, rodzynki, orzechy, pestki słonecznika, listki bazylii, koper włoski, pistacje. Posypać cynamonem, kuminem, przykryć plasterkami truskawek, oblać miodem i gęstym jogurtem.

historia dania carpaccio dzięki uprzejmości wikipedii.

wystąpili

• Ryan Doyle
• Yoann Leroux
• Chris Harmat
• Kevin Fluri

co to parkour. jest to sprytne pokonywanie miejskich przeszkód – schodów, poręczy, dachów. podobno często mylony z freerunem, który (o ile dobrze rozumiem) powstał jak wariacja parkouru. freerun to efektowne pokonywanie miejskich przeszkód, oprócz skoków dochodzą salta i tym podobne triki.

warto

• - świetny autor – ciekawe teksty na blogu i bardzo udany podcast
• - przystępny tekst (w amerykańskim stylu hitów typu ReWork)
• – dziś do końca dnia taniej o 15% i bonusowy rozdział
• - świetna strona
• - ciekawa promocja, pokazująca, że autor wie o czym pisze (mnie urzekł czytany przez Pawła rozdział książki)

nie warto

• - tylko jeśli nie interesuje Cię temat książki

Dzisiaj udało mi się w końcu sprawdzić o co chodzi. Coffee Heaven od początku lipca testuje nowy sposób sprzedaży kawy. Pilot ma miejsce na pięciu stajach benzynowych Shella w Warszawie (lista tutaj).

coffeeheaven express to 425-kilogramowe, wysokiej klasy, w pełni zautomatyzowane i wyspecjalizowane ekspresy kawowe. projekt był zainspirowany wieloletnią współpracą z światowej klasy baristami i inżynierami

Tyle opisu. A jak to wygląda i smakuje? Moim zdainem bardzo fajnie – czysto, nowocześnie. Ekspres ma ekrna dotykowy, proste menu. Wszystko jak trzeba Oprócz ekspresu są krzesłą, w sumie 6 miejsc do siedzenia. A jak kawa - smaczna i tania. Mała latte kosztuje 6,90, a duża 8,90.Do wyboru jest kilka rodzajów kawy. Jest też herbata. I oczywiście kilka muffinów i cookies.

Update: pełna karta Coffee Heaven Express. Żeby nie było, kawa na prawdę jest za 6,90.

PS. A wracając z pracy dostrzegłam nowy lokal Starbucksa na placu Trzech Krzyży – otwarcie wkrótce.

Wygląda to tak. Mamy specjalny “mądry talerz”. Kładziemy na niego np. pain au chocolat z nowej piekarni. Talerz pokazuje jego dokładny skład, ilość kalorii, pochodzenie składników. To ostatnie może być ciekawe w kontekście ostatnich przebojów z bakterią e.coli, czy wcześniejszych afer z mięsem krów, świń, czy drobiu.

NutriSmart from HannesRemote on Vimeo.

Taki “mądry talerz” będzie naszym dietetykiem. A jedzenie oznaczone RFID (czy poszczególne składniki, czy tylko gotowe produkty, np. opakowanie jogurtu) pozwoli na automatyzację zakupów – na początek autorozliczanie koszyka w sklepie, a postem lodówka będzie je robić sama.

Te zakupy z lodówką już kiedyś były, w filmie “Szósty dzień”.

[zainspirowane yanko design]

Jadąc dzisiaj do pracy zdałam sobie sprawę, że ogromne koszty, które poniósł bank pokryły tak naprawdę dwie kampanie innych banków. Konkretnie BPS z “Kredytem bez celebryty” oraz mBank z hasłem “NIE – dla gwiazdorów, TAK – dla dobrej oferty”. I co Wy na to?

Dyskusję na temat bankowych reklam “pod prąd” znajdziecie na GoldenLine.