W tym roku mogliśmy delektować się wieloma wspaniałymi polskimi produktami:

• miód pitny dwójniak koronny – Maciej Jaros
• twarogowy ser kozi Qusca – Maciej Zasławski
• ser bursztyn – Spółdzielna Mleczarska Spomlek
• powidła świeckie – Gospodyni ze Świecia nad Wisłą
• ser biały – Stefan Ziembiński
• soki wyciskane z owoców – Joanna i Krzysztof Maurerowie
• chleb – Ewa i Peter Startenwerth
• chałka domowa – Alfreda Bucka
• dynia piżmowa – Jola i Ludwik Majlertowie
• ciasto drożdżowe – Halina i Zdzisław Bartelakowie
• kiełbasa – niestety nie pamiętam skąd; już wiem – Lech z Białegostoku (dzięki Agata)

Więcej na temat festiwalu:
- II food film festiwal rozpoczęty
- Wiesz co jesz?
- Precyzja i prostota

W zeszłym tygodniu natknęłam się na artykuł Marty Gessler w Wysokich Obcasach, dotyczący ręcznie robionej czekolady.

W jednej z warszawskich cukierni można kupić czekoladę w torebce. To nie tabliczka, którą wszyscy znamy. Czekolada jest połamana na nieregularne kawałki. Kupuję ją, bo wzbudza moje zaufanie. Wygląda na ręcznie robioną.

Wtedy wydało mi się to bardzo interesujące. Tak było do wczoraj. Co się stało? Wczoraj wieczorem byłam na spotkaniu ze znajomymi, na którym dowiedziałam się, że ręcznie robiona prawdziwa czekolada jest już dostępna w Polsce. Produkowana w zakładzie pod Warszawą – w Manufakturze Czekolady. Nie tylko wygląda na ręcznie robioną, ale jest po prostu ręcznie robiona.

Manufaktura Czekolady to jedyny w Polsce zakład, w którym czekolada jest produkowana ręcznie bezpośrednio z ziarna kakaowca. Tabliczki Manufaktury Czekolady wyrabiane są wyłącznie z najwyższej jakości składników. Czekolada sprzedawana jest tylko przez miesiąc od daty produkcji – tak, aby w ręce naszych klientów trafiał tylko doskonale świeży, wyjątkowy produkt – bez konserwantów i ulepszaczy.

Pomysłotwórcami i producentami tej czekolady jest dwóch chłopaków, którzy dla swojej pasji porzucili pracę w korporacji. Od kilku miesięcy zgłębiają tajniki produkcji czekolady, eksperymentują z procesem prażenia, konszowania, temperowania (odsyłam na ich stronę – ja do wczoraj też nie wiedziałam co to znaczy), tworzą egzotyczne smaki (np. czekolada z kwiatem soli morskiej).

Na początku grudnia rozpoczęli sprzedaż pierwszej w Polsce ręcznie robionej czekolady. Naprawdę ręcznie robionej. Wszystkie pozostałe “ręcznie robione” czekolady w Polsce są produkowane z miazgi kakaowej lub z zatemperowanej czekolady.

Tomek i Krzysiek sprowadzają do Polski ziarna kakaowca z Togo, cukier z Malawi i bez dodawania zbędnych składników robią z nich fenomenalną czekoladę. Skąd wiem, że fenomenalną? Wczoraj miałam okazję spróbować wszystkich odmian, które są obecnie dostępne w ich sklepie. Ta czekolada to po prostu uczta dla podniebienia. Wiem o czym mówię, bo z niejednej tabliczki czekolady lub bombonierki jadłam w życiu czekoladę.

Od kilku dni w Manufakturze Czekolady trwa konkurs. Dla osób, które od 13 grudnia do 13 stycznia zakupią czekoladę w sklepie internetowym rozlosowany zostanie voucher na zabieg czekoladowy na całe ciało lub inny wybrany zabieg w centrum SPA Dermika lub dr. Ireny Eris o wartości 350PLN. O ile się nie mylę losem jest każda tabliczka czekolady, więc im więcej ich kupicie tym większe szanse na wygraną.

Niecierpliwym polecam odwiedzenie kilku warszawskich kawiarni, gdzie możne zakupić czekoladę z Manufaktury Czekolady oraz wypieki z miazgi kakaowej, również z Manufaktury:

• “Bio Antidotum” – ul. Hoża 58/60, 00-682 Warszawa
• “Cafe Femme Fatale” – ul. Grzybowska 2 lok. 7, 00-131 Warszawa
• “Grand Cru Pod Pretekstem” – ul. Powstańców Śląskich 104, 01-466 Warszawa
• “Magiel Cafe” – ul. Stępińska vis-a-vis nr 5, 00-725 Warszawa

Obecnie batoniki są znane jako Pottyos (czyli kropeczki, groszki), dzięki którym konsumenci lepiej kojarzą markę. Każde opakowanie jest pełne czerwonych kropeczek.

Turo Rudi jest produkowane na Węgrzech od początku lat 60-tych.

Okazało się, że jest to ciasto miodowe (właściwie kakaowo miodowe). Ze strony producenta (a wcześniej z opakowania) “Marlenki” dowiedziałam się, że ciasto pochodzi z Czech a przygotowywane jest wg starej ormiańskiej receptury. W Armenii nazywa się je “miodowy cud”. Co ciekawe jest ono wytwarzene tylko z naturalnych składników i jako jedyne ciasto w Czechach ma etykietę “Produkt naturalny”.

W zależności od sposobu przechowywania ciasto Marlenka można trzymać:

• 30 dni (w temp. 8-25 stopni)
• 2 miesiące (w temp. nie przekraczającej 8 stopni)
• a nawet 12 miesięcy (zamrożone w temp. -15 stopni)

Ciasto okazało się rewelacyjne. Po weekendzie nie ostał się ani jeden okruszek. A jeść trzeba było szybko, bo data ważności upłynąć miała w środę, co niejako potwierdza marketingowy tekst o składnikach naturalnych. Smak ciasta też to potwierdza.

Nie pamiętam ile waży całe opakowanie, ale ciasta jest w nim bardzo dużo. Praktycznie wypełnia całe pudełko. Smakuje i wygląda tak jak na zdjęciu.

Marlenka jest dostępna w Polsce w sieci sklepów Carrefour oraz Makro. Szczegółowa lista sklepów znajduje się tutaj.

Irn-Bru jest wytwarzany w Szkocji od 1901 roku (wtedy pod nazwą Iron Brew). Nazwa Irn-Bru została wprowadzona w 1946 jako efekt zmiany prawa w Szkocji, które słowo “brew” zarezerwowało dla napojów, które są warzone.

Napój ten jest tak popularny w Szkocji, że sprzedaje się go tam więcej niż Coca-Coli. Z kolei w Wielkiej Brytanii Irn-Bru ustępuje tylko miejsca Coca-Coli i Pepsi, a wyprzedza Sprite, Fantę itp. Na popularność tego napoju składa się między innymi przekonanie, że Irn-Bru doskonale leczy kaca.

Irn-Bru jest obecnie produkowane w 5 fabrykach w Rosji oraz w Kanadzie, RPA, Australii oraz od maja tego roku w Norwegii. Napój jest eksportowany do Hiszpanii, Holandii, Niemiec, Gibraltaru, Grecji i na Cypr. Jest też dostępny w Irlandii, Belgii oraz podobno w Polsce (jak ktoś wie gdzie kupić to proszę o komentarz pod tym postem). Udało mi się tylko znaleźć informację, że Irn-Bru było rzeczywiście wprowadzone w Polsce. a w jego reklamach brała udział Doda.

]]> http://eklektyczny.pl/2008/09/irn-bru-czyli-plynne-zloto/feed/ 1